Ironia jest takim zestawieniem słów, które powoduje sprzeczność pomiędzy ich dosłownym znaczeniem znaczeniem nie wyrażonym wprost. Często w słowach pozornie pozytywnych zawarta jest ironiczna złośliwość bądź drwina. 

Janusz Gruchała uważa za ironiczne nagromadzenie szeregu motywów miłosnych, które współcześnie można uznać za kiczowate, a na pewno mocno wyeksploatowane: „strzała miłości, bladość kochanka, skryty płomień miłości, ciemność zmysłów (spowodowana oczywiście, miłością), łańcuch pełniący rolę kajdan («mam rozum łańcuchem spowity»), język kwilący z miłości, srogi ból miłosny, piekielna śreżoga (żar) miłości”.