Kompozycja utworu:

• Filozof odkrył, że człowiek jest najwspanialszą istotą we wszechświecie, cudem godnym największego podziwu. Autor mówi o tym w pierwszym akapicie swojej mowy.
  
  
• W dalszej części swojego wywodu (dwa kolejne akapity) tłumaczy, w jaki sposób doszedł do swojego odkrycia. Uznał on wolność, jaką dał człowiekowi Bóg, za fundament ludzkiej godności. Zdaniem Mirandoli Stwórca oddał życie człowieka w jego własne ręce i umieścił go w środku hierarchii istot, by mógł obserwować cały otaczający świat.