Fragmenty świadczące o tym, że Aleksy wiedzie żywot ascety:

1. „Rozdał swe rucho żebrakom,
Śrzebro, złoto popom, żakom.
Więc sam pod kościołem siedział”.

2. „A więc świętemu Aleksemu,
Temu księdzu wielebnemu,
Nieluba mu fała była,
Co się mu ondzie wodziła”.

3. „Tu pod wschodem leżał,
Każdy nań pomyje, złą wodę lał
A leżał tu sześćnaćcie lat,
Wsztko cirpiał prze Bog rad”.