Przykładowo:

Samobójcza śmierć bohaterów Antygony była ostatnim wyrazem ich woli i sprzeciwu wobec tego, co narzucał im Kreon. Antygona powiesiła się, by uniknąć długiej śmierci głodowej. Jej decyzja skutkowała dwoma podobnymi czynami. Zrozpaczony Hajmon zabił się na oczach ojca, tuląc martwe ciało ukochanej, a Eurydyka na wieść o samobójstwie syna, „żelazo w swojej utopiła piersi”, złorzecząc Kreonowi jako dzieciobójcy.

Dramatyczna decyzja Antygony była próbą udowodnienia, że człowiek panuje nad swoim losem. Kobieta chciała pokazać, że jest duchowo wolna i nigdy nie spełni woli Kreona. Podobnie pozostali bohaterowie, w obliczu bezradności i ogromnej straty, wybrali rozwiązanie, które nie było wolą władcy. Takie ukształtowanie postaci pogłębia ich rys psychologiczny.

Dramatyczne czyny bohaterów zostały przedstawione w Exodosie, czyli ostatniej części dramatu. Stanowią one tym samym rozwiązanie akcji i zakończenie tragedii.