Definicja tragedii wg Arystotelesa:

„Tragedia jest to naśladowcze przedstawienie akcji poważnej, skończonej i posiadającej (odpowiednią) wielkość, wyrażone w języku ozdobnym, odmiennym w różnych częściach dzieła, przedstawienie w formie dramatycznej, a nie narracyjnej, które przez wzbudzenie litości i trwogi doprowadza do „oczyszczenia” [katharsis] tych uczuć”.

Istotą tragedii zdaniem Arystotelesa jest mimetyzm (naśladownictwo), w dramacie odbywa się to za pośrednictwem działających bohaterów. Dla filozofa niezwykle ważny jest język, który powinien być poetycki, a także zachowanie zasady trzech jedności. Efektem, który powinna osiągnąć każda wartościowa tragedia jest katharsis, czyli uczucie litości i trwogi u widza.