| Wujek | Kochanowski | Sęp Szarzyński |
| Z głębokości |
W troskach głębokich ponurzony |
W grzechach srogi ponurzony, / Ze wnętrzności serca mego |
| k Tobie, Panie | Do Ciebie Boże niezmierzony | Boże niezmierzony |
| wołałem | wołam | wołam |
| Panie, wysłuchaj głos mój | racz smutne prośby moje / Przyjąć w łaskawe uszy swoje! | Mego głosu rzewliwego / Racz słyszeć prośby płaczliwe, / A z miłosierdzia Twojego / Nakłoń ucho litościwe! |
Przedstawione fragmenty różnią się sposobem rozbudowania określonych treści. U Wujka mówiący zwraca się do Pana "z głębokości". Pozostali twórcy zaś precyzują jego sytuację, która wiąże się z ciągłymi troskami oraz niepokojem wywołanym grzechem. Nadają oni takie same określenie Bogu, który jawi się jako "niezmierzony". Kolejną różnicą jest zastosowany czas: tylko w przekładzie Wujka występuje przeszły. Również w ostatniej części zauważalne są zmiany w sposobie ukonkretnienia sytuacji istoty ludzkiej: u Wujka wyrażona zostaje tylko prośba o wysłuchanie głosu, natomiast pozostali autorzy podkreślają smutek grzesznika oraz jego rozpaczliwe błaganie. Zmiany te wpływają więc na siłę oddziaływania tekstu oraz umożliwiają wczucie się w sytuację mówiącego.
Sylwia Kępa
Nauczycielka języka polskiego
Zobacz lekcje, które wyjaśnią temat krok po kroku:
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

