Pierwszy dzień bez poezji wygląda bardzo zwyczajnie. Tak naprawdę koniec poezji nie zmienił świata. Nadal pada deszcz, w teatrze grają Szekspira, a gospodyni gotują pomidorową bądź rosół. Fragment ten mówi wiele o współczesnym człowieku i jego lekceważącym stosunku do poezji. Ludzie już nie czytają poezji, więc fakt, że znika ona na zawsze, nie robi na nikim żadnego wrażenia. Życie toczy się nadal swoim rytmem.