W dwóch pierwszy wersach utworu pojawia się teza dotycząca tego, iż śmierć odważnego człowieka jest czymś pięknym. Muszą zostać spełnione jednak dwa warunki (przedstawione za pomocą form imiesłowów), które precyzują, kiedy tak się dzieje. Otóż śmierć człowieka jest piękna, gdy okazuje on odwagę i walczy w pierwszym szeregu, by uratować swoją ojczyznę. Fragment ten wskazuje na główny temat utworu oraz jest wstępem, po którym następuje przytoczenie odpowiednich argumentów.