Twórca wspomina czas swej młodości z żalem. Był to dla niego okres beztroskiej egzystencji, który starał się przedłużyć - ostatecznie zaś został z niczym. Poeta podkreśla swój brak mądrości oraz wykształcenia, majątku. Wypierają się go nawet jego krewni. Villon bardzo żałuje, że nie troszczył się o swoją edukację w młodości, ponieważ zapewniłoby mu to dostatnie oraz spokojne życie. Z perspektywy czasu wie też, iż zadbałby o swoje obyczaje, natomiast mniej czasu spędzał na zabawie.