Napis nad bramą dantejskiego piekła sugeruje jego wiekowość oraz niezniszczalność. Wskazuje również na to, iż jest to miejsce, gdzie człowiek powinien pożegnać się z nadzieją, ponieważ wkracza do świata, gdzie ona nie istnieje. W parafrazie Różewicza napis ten przybiera nieco inną formę, gdyż skierowany jest do pewnej zbiorowości, zaś w dziele Dantego - do jednej osoby. Zachowuje jednak podobny sens - podkreśla, że w miejscu tym należy wyzbyć się nadziei.