Władcy zarzucano, że:

• nie ma królewskiego pochodzenia;
• jest Polakiem;
• cechuje go "młodość, czerstwość i rześkość";
• prowadzi rządy w niewłaściwy sposób, bo opiera je na dobroci;
• lubi czytać, docenia mądrość uczonych.

 

Zdaniem krytyków króla dobry władca powinien budzić postrach i grozę. Nie może być dobry oraz łagodny. Ma zdzierać, gnębić, bogacić się kosztem poddanych. Musi jednak kontynuować rozdawanie starostw, aby zyskać sympatię magnatów.