Polska szlachta uważała się za lepszą od cudzoziemców. Cechowała się głębokim przekonaniem o wyższości własnej kultury nad innymi. Pasek opisywał pewne duńskie zwyczaje ze zdziwieniem i brakiem zrozumienia. Taka postawa początkowo wynikała z poczucia narodowej dumy. Polska była wówczas państwem, które miało ogromne terytorium oraz duże znaczenie międzynarodowe. Stosunek polskiej szlachty do cudzoziemców był następnie spowodowany megalomanią. Posiadano przesadne przeświadczenie o własnej wartości.