Wszystkie przenośnie użyte w utworze łączy nawiązywanie do oczu królewny angielskiej. Są one ponadto zespolone za pomocą kompozycji łańcuchowej. Każda następna metafora stanowi rozwinięcie poprzedniej. O ich kolejności decyduje wielkość i moc elementów, które przedstawiają. Uporządkowanie serii przenośni jest oparte na figurze gradacji (rosnącej oraz opadającej). Początkowo wymieniane są coraz większe, potężniejsze elementy. W trzynastym wersie dochodzi do zmiany kolejności. Obiekty występują od największego do najmniejszego. Gradacja pokazuje słabnięcie ich intensywności.