Werset z Księgi Hioba, do którego Sęp Szarzyński nawiązał w swoim wierszu:

Czyż nie do bojowania podobny byt człowieka?

Czyż nie pędzi on dni jak najemnik?

 

Poeta przekształcił biblijną sentencję, dodając do niej elementy, z którymi człowiek walczy, czyli: szatana, świat i ciało. Oprócz tego, wymienił pokój jak stan szczęśliwy dla człowieka, skontrastowany z bojowaniem.

 

Dzięki temu przekształceniu sentencja Sępa Szarzyńskiego wyraża charakter epoki baroku. Przedstawia ona człowieka jako osobę, której życie jest polem walki przede wszystkim z samym sobą.