Mikołaj Sęp Szarzyński przedstawia upływ czasu za pomocą porównania go do obracających się szybko sfer niebieskich oraz pędzącego słońca. Akcentuje on w ten sposób ogromną prędkość, z jaką upływa czas i zarazem ludzkie życie. Człowiek, patrząc w niebo, uświadamia sobie własne przemijanie, na które nie ma wpływu, a także zbliżającą się z każdym dniem śmierć.