Zabiegi językowe i stylistyczne, które sygnalizują proroctwo:

• bezpośrednie zwroty do adresata, zawierające formułę autoprezentacyjną, utrzymane w patetycznym tonie, np.:

„Ja, Jan, wasz brat
i współuczestnik w ucisku i królestwie, i wytrwaniu w Jezusie,
byłem na wyspie, zwanej Patmos,
z powodu słowa Bożego i świadectwa Jezusa.
Doznałem zachwycenia w dzień Pański
i posłyszałem za sobą potężny głos,
jak gdyby trąby [...]”,

• czasowniki w liczbie pojedynczej czasu przeszłego wprowadzające świadectwo proroka, np.: „doznałem”, „posłyszałem”, „ujrzałem”.