Podmiotem mówiącym w wierszu jest chłopiec, który wyszedł z domu na spacer, żeby ochłonąć ze swojej złości. Świadczą o tym następujące fragmenty utworu:

"Gdy jestem taki jak dziś - zły, / że pięści aż zaciskam, / to chciałbym wiecie, spotkać lwy, / lwy o drapieżnych pyskach."

"Wyszedłbym z domu. Zatrzasnął drzwi, / nie mówiąc ani słowa..."

"Tak byśmy drogą, polami szli, / one bokami, ja środkiem, / tacy zjeżeni, warczący, źli, / przez koniczyny, tymotki."

"Wróciłbym prędko: raz - dwa - trzy. / A mama: To ty! Wreszcie!"