1. Utwór opisuje atak wojsk rosyjskich na fortyfikacje miasta. -> Prawda. Wiersz jest opisem obrony Warszawy przed wojskami rosyjskimi w trakcie powstania listopadowego w 1831 roku. Obrony dokonywała Reduta 54, której dowódcą artylerii był Julian Ordon.

2. Narratorem utworu jest historyk. -> Fałsz. O wydarzeniach w utworze opowiada adiutant - uczestnik zdarzeń, o których mowa.

3. We fragmencie wiersza pojawia się car Rosji Mikołaj I. -> Prawda. Mówią o tym fragmenty: "Car dziwi się - ze strachu drżą Petersburczany,/ Car gniewa się - ze strachu mrą jego dworzany;/ Ale sypią się wojska, których Bóg i wiara/ Jest Car. — Car gniewny: umrzem, rozweselim Cara!".

4. Jedna zwrotka opisuje lot kuli armatniej. -> Prawda. Opis lot kuli armatniej stanowi druga zwrotka:
"Tam kula, lecąc, z dala grozi, szumi, wyje.
Ryczy jak byk przed bitwą, miota się, grunt ryje; -
Już dopadła; jak boa śród kolumn się zwija,
Pali piersią, rwie zębem, oddechem zabija.
Najstraszniejszej nie widać, lecz słychać po dźwięku,
Po waleniu się trupów, po ranionych jęku:
Gdy kolumnę od końca do końca przewierci,
Jak gdyby środkiem wojska przeszedł anioł śmierci."

5. Wiersz przedstawia uczucia walczącego żołnierza. -> Fałsz. Uczuć walczącego żołnierza można domyślać się na podstawie jego relacji. Nie są one jednak tematem utworu. Ma on bowiem charakter epicki - opowiada o zdarzeniach, nie zaś odczuciach.

6. Utwór opisuje śmierć bohaterskiej kobiety. -> Fałsz. Utwór opisuje śmierć bohaterskiego mężczyzny - Juliana Ordona. Śmierć bohaterskiej kobiety jest tematem wiersza "Śmierć Pułkownika" Adama Mickiewicza.

7. Fragment kończący wiersz zawiera uświęcenie czynu Ordona. -> Prawda. Osoba mówiąca w wierszu wyraża przekonanie, że Ordon za swój czyn trafi do nieba, ponieważ dzieło zniszczenia dokonane w słusznym celu jest tak naprawdę uświęcone: "Dusze gdzie? nie wiem; lecz wiem, gdzie dusza Ordona./ On będzie Patron szańców! - Bo dzieło zniszczenia/ W dobrej sprawie jest święte, Jak dzieło tworzenia;".