Argumenty Antygony: 

• prawo zakazujące pogrzebania zwłok Polinejkesa nie jest prawem boskim, lecz ludzkim: ,,Nie Zeus przecież obwieścił to prawo/ Ni wola Diki (...) ”;
• twierdzi, że rozkaz Kreona nie jest tak ważny, jak święte prawa boskie: "A nie mniemałam, by ukaz twój ostry/ Tyle miał wagi i siły w człowieku,/ Aby mógł łamać święte prawa boże,/ Które są wieczne i trwają od wieku,/ Że ich początku nikt zbadać nie może.";
• doskonale zdaje sobie sprawę z nieuchronności śmierci, dlatego się jej nie boi; woli śmierć od życia w cierpieniu: "Bom śmierci ja pewna/ Nawet bez twego ukazu; (...) Tak więc nie mierzi mnie śmierci ta groźba,/ Lecz mierziłoby mnie braterskie ciało/ Niepogrzebane.";
• uważa, że czczenie rodzeństwa nie uwłacza człowiekowi: "Czcić swe rodzeństwo nie przynosi wstydu";
• nawet jeśli brat zdradził, pozostaje nadal bratem, któremu należy się szacunek: "Z jednego ojca i matki zrodzonym";
• nie zamierza nienawidzić brata za to, co zrobił: "Współkochać przyszłam, nie współnienawidzić".

 

Argumenty Kreona:

• Kreon podkreśla, że Antygona powinna przestrzegać praw, które ustalił;
• nieposłuszeństwo zawsze musi być ukarane, bez względu na więzi rodzinne: "Ale czy z siostry, czy choćby i bliższej/ Krwią mi istoty ona pochodziła,/ Ona i siostra nie ujdą przenigdy/ Śmierci straszliwej";
• mówi, że w jego państwie nie będzie rządziła kobieta;
• nie może wybaczyć Antygonie, ponieważ straciłby poważanie w mieście: ,,Lecz nie ja mężem, lecz ona by była,/ Gdyby postępek ten jej uszedł płazem ”
• uważa brata Antygony za złoczyńcę, który napadł na własne miasto: ,, Jeśli na równi z nim uczcisz złoczyńcę ? (...) On, co pustoszył kraj, gdy tamten bronił?”;
• wróg nawet po śmierci pozostaje wrogiem: "Wróg i po śmierci nie stanie się miłym.".