Bohater się waha, ponieważ boi się konsekwencji swoich czynów. Chodzi tutaj nie tyle o życie doczesne, lecz o życie wieczne. Ponadto przedstawia szereg argumentów przeciwko zbrodni. Pierwszym z nich jest święta gościnność, czyli jego obowiązek jako gospodarza zapewnienia bezpieczeństwa swojemu gościowi. Kolejnym jest zachowanie Duncana względem Makbeta i poddanych. Nowy król odznaczał się niezwykłą łagodnością i uczciwością wobec poddanych, a samego Makbeta uhonorował nobilitacyjnymi przywilejami. Obiektywnie rzecz biorąc, nie miał powodów, by zabić króla oprócz swojej własnej zwyrodniałej ambicji.