Kochanowski kieruje do Persefony pytanie retoryczne o celowość śmierci dziewczynki. Zarzuca królowej podziemia, że przyczyniła się do jego cierpienia, że nie ulżyła mu z żaden sposób. W kontekście mitu o Persefonie, powinna ona zrozumieć rozpacz Kochanowskiego, ponieważ sama została porwana od ukochanej matki do Hadesu.