Pan Tadeusz to utwór, który wyraża tęsknotę za utraconą ojczyzną, pozwala także na sentymentalny powrót do szczęśliwych lat tam spędzonych i umożliwia utrwalenie odchodzącej w przeszłość rzeczywistości. Dzieło powstawało na emigracji w Paryżu: "O tem że dumać na paryskim bruku". Mickiewicz napisał je w latach 1832-1834. Epopeja miała być dla emigrantów czymś, co przypomni im o istocie polskości, wyciszy spory i zmniejszy poczucie obcości.