Na temat Wokulskiego w jadłodajni najgłośniej rozmawiali Deklewski, który był fabrykantem powozów i swoje stanowisko zdobył dzięki wytrwałej pracy w jednym fachu; oraz Węgrowicz - radca w Towarzystwie Dobroczynnym od ponad dwudziestu lat. Wartością dla obu bohaterów była uczciwa praca na jednym stanowisku. Krytykowali decyzję Wokulskiego o wyjeździe, ponieważ uznali, że nie docenia on tego, co otrzymał. Zamiast zatroszczyć się o sklep, zachłannie chce się jeszcze bardziej wzbogacić. Deklewski i Węgrowicz bali się zmian i ryzyka, woleli przez lata pracować na bezpiecznym, stałym stanowisku, niż podjąć ryzykowną decyzję i pomnożyć kapitał. Z rozmów bohaterów wynika, że są egoistyczni i leniwi. Prezentują mentalność zamkniętego w swoim świecie dorobkiewicza, który skrytykuje wszelki przejaw przedsiębiorczości.