Przedstawiona w fragmencie rzeczywistość  jest raczej ponura i szara. Londyn to zaniedbane miasto, które przetrwało bombardowania: "Czy zawsze widziało się tu tylko rzędy sypiących się dziewiętnastowiecznych czynszówek o ścianach podpartych stemplami, oknach pozatykanych kawałkami dykty, dachach łatanych blachą falistą oraz rachityczne, walące się murki między ogródkami?". Propaganda rządowa w znaczący sposób oddziałuje na społeczeństwo, o czym świadczą wszechobecne wizerunki Wielkiego Brata. Ludzie są ściśle kontrolowani przez policję oraz budzącą jeszcze większą grozę Policję Myśli. Teleekrany pozwalają na rozpowszechnianie propagandowych treści, umożliwiają także podsłuchiwanie obywateli. W przedstawionej rzeczywistości wolność jest traktowana jako niewola, zaś wojna stanowi pozytywne zjawisko. Obecność strażników na terenie Ministerstwa Miłości sugeruje zaś, iż jakikolwiek sprzeciw zostanie uciszony przemocą.