Śmierć została ukazana w utworze jako stara, rozkładająca się kobieta - kościotrup. Była całkowicie naga. Jedynie biodra miała przepasane brudną szmatą. Doskonale widać było jej kości i żebra. Nie miała warg, a część twarzy zakrywała chusta, zza której wystawały nagie, zgrzytające zęby. Jej oczy były żółte i przerażające. Kapała z nich krew. W ręku Śmierć dzierżyła kosę, którą siekła bez litości.