Sen w utworze Kochanowskiego stał się metaforą śmierci. Poeta opatrzył go trzema kunsztownymi epitetami: "żelazny", czyli silny, wyrażający przerażenie śmiercią i jej nieodwracalność; "twardy", stanowiący wzmocnienie poprzedniego; i najbardziej poetycki epitet "nieprzespany" opierający się na grze słów sen i nieprzespany, czyli taki, którego nie można zakończyć, którym nie można się nasycić.