• znajdź w przemówieniu fragmenty wskazujące na logikę wypowiedzi:

Zważcie tedy, dlaczego to mówię. Chcę wam pokazać, skąd się wzięła potwarz.

Więc, kiedy się tak w nim rozglądam - nazwiska wymienić nie ma potrzeby (...) zaczęło mi się zdawać, że ten obywatel wydaje się być mądry innym ludziom, a najwięcej sobie samemu, a jest? Nie! 

Wróciwszy do domu, zacząłem miarkować, że od tego człowieka jestem jednak mądrzejszy.

Stamtąd poszedłem do innego, który się wydawał mądrzejszy niż tamten, i znowu takie samo odniosłem wrażenie. 

 

Zdania te rozpoczynające poszczególne akapity budują logikę wypowiedzi, nadając jej porządek ustalony chronologią rzeczywistych zdarzeń. 

 

• powiedz, co jest celem wypowiedzi filozofa

Celem wypowiedzi filozofa jest wytłumaczenie, że oskarżenia wystosowane pod jego adresem są nieprawdziwe i wyolbrzymione. Mężczyzna chciał pokazać prawdziwy bieg wydarzeń, aby udowodnić, że jego zamiary były jak najbardziej dobre. Jedyne, czego pragnął, to sprawdzenie, czy słowa najsławniejszej wyroczni delfickiej są prawdziwe.

 

• zapisz najważniejszy argument, który Sokrates przytacza w swoim wystąpieniu

Sokrates w swoim wystąpieniu przytacza argument, że słowa, na które się powołuje nie są jego, lecz pochodzą od samego boga Apollina:

A tylko, obywatele, nie krzyczcie na mnie, nawet gdyby się wam zdawało, że wielkich słów używam. Bo nie będę swoich słów przytaczał (...), ale się powołam na kogoś innego, kto to powiedział. Przytoczę wam świadka mojej mądrości, (...) boga w Delfach.

 

• znajdź w tekście środki stylistyczne, które służą nawiązaniu i utrzymaniu kontaktu ze słuchaczami (apostrofy, pytania retoryczne, wyrażenia potoczne)

apostrofy: nie krzyczcie na mnie; znacie pewnie; zważcie tedy; 

pytania retoryczne: Co też bóg mówi?; Cóż ma znaczyć ta zagadka?; Więc cóż on właściwie mówi, kiedy powiada, że ja najmądrzejszy?

wyrażenia potoczne: jaki gorączka; nie róbcie hałasu;