a) Przykładowe fragmenty:
- Chodziło jej oczywiście o to, że wyleciałem ze szkoły.
- Ty w ogóle nic nie lubisz.
- Lubię robić to, co robię w tej chwili, to znaczy siedzieć tutaj z tobą i gadać, i myśleć o różnych sprawach, i...
- Uczonym nie mógłbym zostać. Nie mam do tego zdolności.
- Mam swoje zadanie: muszę schwytać każdego, kto się znajdzie w niebezpieczeństwie, tuż nad przepaścią. Bo dzieci rozhasały się, pędzą i nie patrzą, co tam jest przed nimi, więc ja muszę w porę doskoczyć i pochwycić każdego, kto by mógł spaść z urwiska. Cały dzień, od rana do wieczora, stoję tak na straży. Jestem właśnie strażnik w zbożu. Wiem, że to wariacki pomysł, ale tylko tym naprawdę chciałbym być.
b)
- Słowa Phoebe wywołały w bohaterze przygnębienie i zaniepokoiły go. Przez to nie mógł się skupić i znaleźć odpowiedzi na pytanie Phoebe. Miał w głowie pustkę.
- Holden uważał, że bycie adwokatem ma sens wtedy, gdy ratuje on niewinnych ludzi. Jego niechęć budzą jednak adwokaci, którzy troszczą się tylko o siebie i swój zawód traktują w wyrachowany sposób - jako źródło dostatku i prestiżu.
c)
- Słowa te wskazują na to, że Holdena cieszą proste rzeczy. Bardzo też lubi rozmawiać z Phoebe, nie potrzebuje tym samym wiele od życia, by czuć szczęście.
- Bohater uważa, że bardzo ważna jest próba zrozumienia drugiej osoby. Słuchanie drugiego człowieka świadczy bowiem o tym, że poświęca się mu uwagę i chce się znaleźć z nim porozumienie.
d)
- Niezgoda bohatera na cudze nieszczęście, cierpienie, niesprawiedliwość ma silny związek z jego pragnieniami. Holden postrzega własną osobę jako obrońcę niewinności i prawdy. Z tego powodu widzi siebie jako strażnika dzieci bawiących się w zbożu. Troszczy się, by nie spotkało je żadne niebezpieczeństwo. Zboże można uznać za symbol życia, świata. Przepaść zaś to niebezpieczeństwa, które są obecne w ludzkiej egzystencji. W zbożu bawią się tylko dzieci, ponieważ są symbolem niewinności oraz młodości. Strażnik zaś jest osobą, która czuwa nad ich bezpieczeństwem.
- Holden chce walczyć o sprawiedliwość i prawdę. Jego sprzeciw budzi wyrachowanie oraz okrucieństwo innych ludzi. Pragnie troszczyć się o niewinnych i bezbronnych, którzy padają często ofiarą silniejszych od siebie.
e) Język bohatera:
- używa języka potocznego,
- stosuje wyrazy nacechowane emocjonalnie,
- pojawiają się wulgaryzmy,
- zdania zakończone wykrzyknikiem oddają silne emocje bohatera,
- stosuje zdania pojedyncze i złożone.
Sylwia Kępa
Nauczycielka języka polskiego
Zobacz lekcje, które wyjaśnią temat krok po kroku:
Tutaj pojawi się lista Twoich książek
Zaloguj się i zacznij tworzyć ją już teraz.

