a) Wciąż o Ikarach głoszą – choć doleciał Dedal,
jakby to nikłe pierze skrzydłem uronione  [porównanie]
chuda chłopięca noga zadarta do nieba   [epitet]
- znaczyła wszystko. Jakby na obronę
dano nam tyle męstwa, co je ćmy gromadą  [metafora]
skwiercząc u lampy objawiają…
                             Jeśli
poznawszy miękkość wosku umiemy dopadać
wybranych brzegów – mijają nas w pieśni.
Tak jak mijają chłopa albo mu się dziwią,
że nie patrzy w Ikary…

 

b)

Ikar	Dedal
Cały czas jest wspominany, chociaż nie dotarł do celu. Mimo porażki jest bardziej atrakcyjny dla ludzi. Wskazanie na bezmyślność bohatera. Zachowanie Ikara było szaleńcze, wyzbyte rozsądku.	Jest nieco ignorowany, chociaż udało mu się odzyskać wolność. Zachowywał się bardzo pragmatycznie i rozsądnie, dzięki czemu nie zginął. Podkreślenie trudnego wyboru: podążanie ku wolności czy ratowanie Ikara. Jego działania przyniosły określony rezultat, ponieważ nie poświęcił się dla idei.

 

c) Breughel, co osiwiał / pojmując ludzi, oczy im odwracał / od podniebnych dramatów

Słowa te wskazują na to, że nie należy poświęcać wiele uwagi porażkom. Trzeba natomiast koncentrować się na codziennym życiu oraz pracy. Ciągłe roztrząsanie pewnych problemów niczego nie zmieni i dlatego istotny jest pragmatyzm.

 

d) Pytanie retoryczne zachęca czytelnika do refleksji na temat postawy. Wskazuje ono także na dramat Dedala, który musi zdecydować, czy osiągnąć upragnioną wolność, czy też powrócić do syna. Można uznać, że jest to argument potwierdzający zasadność pragmatycznej postawy Dedala.