Świat przedstawiony w utworze podzielony jest na dwie części. Znany ludzki świat oraz Narnię, magiczną krainę, do której wejście znajduje się w starej szafie. Edmund, gdy pierwszy raz znalazł się w innym świecie, trwała w nim zima. Dookoła był gęsty las, jednak nie było w nim żadnych żywych stworzeń. Ten krajobraz wydał się chłopcu dziwny i nierzeczywisty. Po chwili podjechały do niego sanie. Woźnicą był nieprawdopodobnie niski karzeł, a w saniach siedziała wysoka kobieta z koroną na głowie. W pierwszej kolejności uwagę Edmunda zwróciła jej biała twarz. Przejście przez szafę i widok dziwnego zaprzęgu są przykładem fantastycznych, baśniowych elementów.