Przykładowe rozwiązanie:

Pytania, które można uznać za ważne:

"Co jest więc naturalnym stanem człowieka: pływanie w zalewie informacji czy w morzu informacyjnej ciszy?"

"Czy można przyjąć tyle i tak różnorodnych obrazów, dźwięków, informacji i przejąć się nimi tak, jak na to zasługują? Czy można na nie wszystkie reagować emocjami? Czy można od tego nie zwariować? Pewnie można, ale czy za cenę zobojętnienia?"

"Jaki jest prawdziwy obraz świata? Czy taki, jaki postrzega ktoś pozbawiony kontaktu z mediami, zdany na swoje zmysły, spostrzegawczość, rozum? A może taki, jaki pulsuje na ekranach telewizorów i dobiega z radiowych głośników? Jeśli jedną z tych wizji uznać za zniekształconą, to którą?"

"Czy media pokazują mi rzeczywistość, czy ją kreują? I czego ja właściwie oczekuję?"