Przykładowe rozwiązanie:

W poniższych fragmentach można dopatrzeć się charakterystycznej dla Barańczaka gry słownej. Nie jest to jednak gra słów pozbawionych większego znaczenia. Pojawiają się tu bowiem antytezy i paradoksy. Pozornie sprzeczne słowa tworzą logiczną całość. Powietrzem można jednocześnie oddychać i dusić się. To, co niewidoczne jest "wszędzie obecne", to, co przejrzyste jest "gęste jak diament". Nic nie wydaje się takie, jakie być powinno. Podmiot mówiący żyje w świecie sprzeczności. Aby przetrwać, musi zachować stałą czujność. Jest to bowiem świat, w którym nieśmiałość łączy się z zuchwałością, jak ma to miejsce w przypadku młodzieńca, który kładzie rękę na biodrze dziewczyny.