Przykładowo:

Wolfganga Amadeusza Mozarta już jako dziecko uznawano za geniusza. Zapraszano go od najmłodszych lat na europejskie dwory, gdzie zachwycał wszystkich wspaniałą grą na fortepianie. Jego otoczenie uznawało go za człowieka niezwykle pogodnego i skłonnego do żartów. Poważnie traktował tylko muzykę. Opublikował pierwsze kompozycje, sonaty skrzypcowe i fortepianowe, gdy miał osiem lat. Nieustannie zajmował się koncertami i komponowaniem. W wieku dziewięciu lat był już autorem symfonii, wieku lat jedenastu napisał pierwszą operę. Natura obdarzyła go doskonałą pamięcią. Po jednokrotnym wysłuchaniu utworu był zdolny zapisać jego partyturę.