a) Cechy obrazów typowe dla liryki symbolicznej:

• metaforyczność;
• aluzyjność;
• nastrojowość;
• muzyczność.

Cechy obrazów typowe dla liryki impresjonistycznej:

• subiektywizm;
• nakreślanie wielobarwnych elementów pejzażu;
• utrwalanie zmienności;
• nastrojowość;
• zacieranie granic między ukazywanymi przedmiotami.

b) W pierwszej zwrotce bohaterami są "snów mary powiewne, dziewicze". Symbolizują one pragnienia człowieka, które nigdy się nie spełnią, "Na próżno czekały na słońca oblicze...". Zrozpaczone udały się zatem w poszukiwaniu miejsca, w którym mogłyby dokonać swojego żywota.

W drugiej strofie wyraża się przygnębienie podmiotu lirycznego. Wynika ono z odejścia kogoś bliskiego oraz niemożności pokochania drugiej osoby. "Ja" liryczne jest samotne i nieszczęśliwe, jednak godzi się ze swoim losem.

Trzecią zwrotkę wypełniają przerażające wizje szatana, który wszystko niszczy i zamienia w "straszną, okropną pustelnię". Sam diabeł przerażony swoim dziełem, ogromem zła, które stworzył, opadł bez sił.

Wszystkie trzy zwrotki kończy motyw płaczu: "A z oczu im lecą łzy... Rozpacz tak płacze..."; "Jak ludzie w krąg płaczą..."; "I smutków potwornych promienne łzy płacze...".

c) Uczucia postaci występujących w poszczególnych strofach: rozpacz, smutek, bezradność, tęsknota, samotność, wstyd, pustka, niezdolność kochania, melancholia, trwoga, przerażenie.

d) "Snów mary powiewne, dziewicze" czyli ludzkie pragnienia, nigdy nie doczekały się zrealizowania. Podmiot liryczny z drugiej zwrotki usiłował sobie bezskutecznie przypomnieć, kto go opuścił. Cierpiał, odczuwał stratę, jednak nie potrafił tego nazwać. Jedynie szatan w trzeciej strofie zrealizował swój cel, jakkolwiek przeraził go efekt swoich działań (motyw cierpiącego szatana).