W wierszu Tadeusza Micińskiego "Inferno" występuje pierwszoosobowy podmiot - "ja" liryczne - który przejawia się w formie czasowników "zazdroszczę" i zaimków "mój", "mnie". Opisywana przez podmiot rzeczywistość ma charakter subiektywny i dotyczy jego wewnętrznych przeżyć. Świat ten wywiera negatywny wpływ na osobę mówiącą: "duch mój zgnieciony głębią Oceanów/ szyderstwem kłuje swą zastygłą wartę". W związku z taką konstrukcją podmiotu lirycznego można uznać, że jest on ekwiwalentem duszy twórcy.