Wolter w swoim dziele zauważa, że maksyma etyczna: za dobro dobrem odpłacać nie znajduje swojego potwierdzenia w rzeczywistości. Przykładem ilustrującym taką opinię mogą być losy anabaptysty Jakuba. Człowiek ten otoczył troską Kandyda oraz Panglossa, pomagał także przy sterze w czasie burzy. Został jednak uderzony przez majtka, który w wyniku swego działania wpadł do wody. Jakub uratował go, ale gdy sam potrzebował pomocy, nie otrzymał jej od uratowanego człowieka. Sytuacja ta pokazuje więc, iż maksyma etyczna nie jest stosowana w rzeczywistości, co stanowi dość pesymistyczną refleksję.