Utwór reprezentuje motyw miłości jako aktu hedonistycznego. Jest on dla mężczyzny źródłem głębokiej rozkoszy oraz spełnienia, co podkreśla powtarzający się czasownik lubię. Przyjemność ta jest jednak bardzo krótka - wskazuje na to zakończenie utworu: "a myśl moja już od niej wybiega skrzydlata / w nieskończone przestrzenie nieziemskiego świata".