Przykładowe rozwiązanie:          

           Mowa ezopowa w cytowanych fragmentach objawia się tym, że pewne treści nie są przekazane wprost. Procurator sugeruje Jeszui odpowiedź, akcentując odpowiednio niektóre wyrazy. Mówi, np.: "Czy też... nie mówiłeś. - Słowo "nie" Piłat podkreślił nieco bardziej, niżby to wypadało na sądzie, a jego spojrzenie przekazywało więźniowi jakąś myśl, jakby chciał coś aresztowanemu zasugerować."; "Odpowiesz mi może, że nie pamiętasz, co mówiłeś? - ale w głosie Piłata nie było już nadziei."
           Mowa ezopowa we fragmencie, którego akcja rozgrywa się w Moskwie również zasadza się na niedomówieniach. Nie padają tutaj konkretne argumenty oskarżenia. Mistrz jest przesłuchiwany przez redaktora, jednakże nie domyśla się on przyczyny takiego zachowania. Również mowa ciała mężczyzny zdradza jego ogromne zmieszanie i zdenerwowanie. Wie, że powinien podjąć jakieś kroki, jednak nie ma na to najmniejszej ochoty. Decyduje się na nie dopiero po naciskach nieświadomego niczego Mistrza. W obydwu fragmentach nie pojawia się bezpośrednio wskazana przyczyna aresztowania. W pierwszym przypadku chodzi o obrażenie majestatu władcy i podważanie jego władzy, w drugim natomiast o przekazywanie treści religijnych w państwie ateistycznym.