Przekonanie Wertera o jego wyższości nad społeczeństwem przejawia się przede wszystkim w tym, że uważa on istoty podobne do siebie za szczęśliwe. Szczęście widzi w życiu z dnia na dzień i korzystania z niego nieustannie z wielkim entuzjazmem i pragnieniem posiadania jeszcze więcej. Źródłem tego szczęścia jest przede wszystkim brak trosk i natychmiastowe zaspokajanie własnych potrzeb.