Wyeksponowana postać Sokratesa jest ukazana w centrum obrazu. Niezmącony spokój filozofa w obliczu śmierci kontrastuje z pełnym dramatyzmu zachowaniem towarzyszy. Muskularna sylwetka, jedna ręka skierowana do góry, druga wyciągnięta ku naczyniu z trucizną wskazują na ogromną odwagę filozofa. Prawdopodobnie jest to moment wygłaszania wykładu o nieśmiertelności duszy.