Podmiot liryczny wypowiada się w pierwszej osobie liczby pojedynczej. Utwór stanowi jego pożegnanie ze światem doczesnym a także testament. Osoba mówiąca ma świadomość, iż nie pozostawia po sobie potomstwa, jednak podkreśla to, że poświęciła swoje życie ojczyźnie. Postrzega siebie jako kontynuatora narodowych tradycji, który odchodzi w samotności. Prosi jednak żywych, aby się nie poddawali i wciąż myśleli o Polsce. Podmiot liryczny uważa, że rządzi nim fatalna siła, jednak może ona sprawiać, iż kolejne pokolenia będą duchowo doskonalsze.