Młodopolscy artyści czuli się niezrozumiani przez resztę społeczeństwa. Miało to związek z odmiennymi systemami wartości: dla mieszczan liczyła się stabilność materialna, z kolei twórcy poszukiwali w sztuce prawdy i piękna. Ówczesnych literatów i malarzy cechował także dekadentyzm - pesymizm związany ze schyłkiem wieku - oraz spleen czyli poczucie przygnębienia, melancholii.