Szanowni Państwo,
obchodzimy dziś szczególne święto. Warto więc przypomnieć, kto patronuje naszym działaniom.

      Mimo że Ignacy Krasicki tworzył w tzw. czasach oświecenia, czyli za panowania króla Augusta Poniatowskiego w II połowie XVIII wieku, jego nauki spisane w satyrach, bajkach czy poematach są nadal aktualne. Wszyscy pamiętamy bajki o zwierzętach, które w alegoryczny sposób piętnowały ludzkie przywary, a także opowieść o podróży Mikołaja Doświadczyńskiego na wyspę Nipu, gdzie ludność tworzy idealne społeczeństwo.

      Nie można zapominać o działalności Krasickiego na rzecz kultury i sztuki. Był on przecież redaktorem pierwszego polskiego czasopisma - "Monitor", a także współpracownikiem króla i częstym gościem na tzw. obiadach czwartkowych. Jako przedstawiciel polskiej arystokracji oraz arcybiskup gnieźnieński wspierał przeprowadzane w tamtym czasie reformy, których ukoronowaniem była konstytucja uchwalona przez Sejm Wielki w 1791 roku.

       Trzeba wiedzieć, że Ignacy Krasicki tworzył w okresie szczególnie trudnym dla Polski. Każdy z nas powinien znać daty, kiedy stopniowo traciliśmy niepodległość: 1772, 1793, 1795. Poeta próbował przekonywać polską szlachtę, że walkę o utrzymanie bytu państwowego należy zacząć od krytycznego spojrzenia na siebie. Zarzucał więc Sarmatom takie wady, jak pijaństwo, uleganie modom, kłótliwość. Pouczał, lecz czynił to w szczególny sposób: za pomocą bajek. Jego twórczość cechowała się także umiarem, dobrym smakiem i harmonią, co jest typowe dla stylu klasycystycznego, ponieważ Krasicki czerpał przecież z wzorców starożytnych.

       Warto pamiętać o człowieku, który trafnie diagnozował problemy polskiego społeczeństwa, miał dystans do siebie i świata, a jego życiu przyświecała zasada sapere aude, czyli "miej odwagę być mądrym".