Porucznik Kowalski wydał rozkaz do wznowienia marszu. Wszyscy towarzysze broni zebrali skromny dobytek i zaczęli wycofywać się w głąb lasu. Wielu spośród wyczerpanych żołnierzy Armii Krajowej zaczęło tracić nadzieję, jednak pozostali podtrzymywali w nich ducha walki. Szli długo pod szumiącymi bukami. Żołnierzom ciążył ekwipunek w plecakach, buty ze skóry uciskały stopy. Wreszcie dotarli do rzeki Wisły i odetchnęli z ulgą.