Bohater żegluje po wzburzonym morzu. Prawdopodobnie jest sztorm, ponieważ wiersz zawiera opis silnego wiatru, którzy rzuca statkiem po falach. Świadczą o tym cytaty:

"Szum większy, gęściej  orskie snują się straszydła (...)."

"Wiatr! - wiatr! - dąsa się okręt, zrywa się z wędzidła,
Przewala się, nurkuje w pienistej zamieci,
Wznosi kark, zdeptał fale i skróś niebios leci (...)." 

Fragmenty te nie mogłyby stanowić oficjalnego komunikatu pogodowego, ponieważ są napisane językiem poetyckim. Nie jest on konkretny i rzeczowy, lecz obrazowy, zawierający liczne metafory i ożywienia.