Góry Ponarskie były bardzo malownicze. Rósł na nich lasek sosnowy, który pachnął żywicą cały rok, a w jesieni grzybami i wiatrem. Rosły tam także wyjątkowo wysokie wrzosy, które nadawały uroku całemu krajobrazowi. Zimą w okolicy powstawały tereny narciarskie, przez pozostałą część roku były tam także tereny pojedynkowe.