Pomyślałam sobie, że człowiek nie może żyć tylko przaśną rzeczywistością fundowaną przez szkołę i rodzinę. Jestem nieszczęśliwa i czuję solidarność ze wszystkimi pokrzywdzonymi. Dlatego też zerwałam się dzisiaj z lekcji, nawet Puszce nie powiedziałam, dokąd się tak spieszę i pojechałam prosto w okolice Łazienek. Tam ma być manifestacja innych nieszczęśliwych, tym razem bodajże górników.

Rzeczywiście była. I zachwyciła mnie siła tych ludzi, porwały mnie hasła, dołączyłam do tłumu, wmieszałam się, krzyczałam, że "Tak dalej być nie musi i nie może i nie powinno" [...]. Czułam w sobie jakąś taką obezwładniającą siłę, czułam, że mój protest jest słuszny, że walcząc o ich prawa, walczę dla siebie.

• Przecinek stawiamy przed niektórymi spójnikami, np. że.