wąska;

pełna dziur, dołów;

latem kurz, wiosną i jesienią błoto;

wyrównywana przez mieszkańców, posypywana kamieniami;

na jej brzegach rosły akacje, każda przy domu gospodarza;

trzy razy szersza od starej;

wyasfaltowana;

równa;

na jej brzegach rosną tylko trzy akacje - reszta została wycięta podczas budowy drogi;

miejsce spotkań, rozmów sąsiedzkich;

przed drogą każdy miał swoją ławkę lub kamień, na którym siadał wieczorem, odpoczywał, rozmyślał o życiu;

wysypywana tatarakiem w Zielone Świątki;

nikt się nie spieszył jadąc nią;

można było zostawić na niej wóz i konia, ale nikt nie krzyczał, że tamuje ruch;

wszyscy jeździli środkiem, nie było prawej i lewej strony;

każdy zamiatał kawałek drogi przed swoim domem, odśnieżał, łatał;

ludzie boją się przechodzić na drugą stronę;

kiedy człowiek idzie wzdłuż drogi, ma wrażenie, że zostanie przejechany przez auto, co byłoby przykrą śmiercią, jakby lekceważoną i niepełną;

kierowcy czasem specjalnie ochlapują przechodniów wodą z kałuży;

kierowcy trąbią, wyzywają przechodniów od najgorszych, nie mają szacunku dla pieszych;

+ bezpieczna, miejsce spotkań, spokojna, "z duszą"

- wąska, dziurawa, zabłocona, zakurzona;

+ szeroka, płaska, można nią szybko jechać;

- niebezpieczna, ograniczająca sąsiedzkie kontakty, przerażająca dla mieszkańców;