Przykładowe rozwiązanie:

a)

Ochocki
wygląd	wykształcenie	zachowanie	marzenia	wartości
"Miał rozrzucone włosy, nieco zsunięty krawat, u kamizelki guzik niezapięty. Można było domyślać się, że ktoś bardzo starannie czuwa nad jego bielizną i garderobą, z którą jednak on sam postępuje niedbale, i właśnie to niedbalstwo, przejawiające się w dziwnie szlachetnych formach, nadawało mu oryginalny wdzięk."	"Przecież skończyłem wydział przyrodniczy w uniwersytecie i mechaniczny w politechnice..."	"Każdy jego ruch był mimowolny, rozrzucony lecz piękny. Równie piękny był sposób patrzenia, słuchania, a raczej niesłuchania, nawet - gubienia kapelusza."	"Oszaleję albo... przypnę ludzkości skrzydła..."	"Sława, jakiej nie dosięgnął jeszcze żaden człowiek - odparł Ochocki. - To moja żona, to moja kobieta..."

 

b)

"Zajmuję się wszystkim; czytam i pracuję od rana do nocy, ale - nie robię nic. Udało mi się trochę ulepszyć mikroskop, zbudować jakiś nowy stos elektryczny, jakąś lampę..."

"No, ale i cóż i to znaczy?... Razem nic. Kiedy pomyślę, że w dwudziestym ósmym roku tylko tyle zrobiłem, ogarnia mnie desperacja. Mam ochotę albo porozbijać swoje laboratorium i utonąć w życiu salonowym, do którego mnie ciągną, albo - trzasnąć sobie w łeb... Ogniwo Ochockiego albo - lampa elektryczna Ochockiego... jakież to głupie!... Rwać się gdzieś od dzieciństwa i utknąć na lampie - to okropne... Dobiegać środka życia i nie znaleźć nawet śladu drogi, po której by się iść chciało - cóż to za rozpacz!..."

"Dużo czytałem, że szczęśliwy jest człowiek, który ma wielkie aspiracje. To kłamstwo. Ja przecież mam niepowszednie pragnienia, które jednak robią mnie śmiesznym i zrażają do mnie najbliższych."

 

Przyczyną takiej samooceny Ochockiego są jego ogromne aspiracje, do których nie sięgają jego wiedza oraz umiejętności. Mężczyzna chce być genialnym wynalazcą, który zmieni oblicze ludzkości dzięki wynalezieniu machiny latającej. Pragnie wielkiej sławy i chwały. 

 

c)

Bohater o swoich dokonaniach i marzeniach mówi w sposób niezwykle ekspresyjny i emocjonalny. Świadczą o tym użyte przez niego pytania retoryczne, zasygnalizowane pytajnikiem, zdania wykrzyknikowe oraz zawieszane wypowiedzi, które w tekście są zaznaczone poprzez wielokropki.