Osobą mówiącą w tekście jest Herodiada, która była córką żony Filipa, brata Heroda. Jest nazywana tak samo, jak jej matka. Dodatkowo używa się na jej określenie imienia Salome, choć tak naprawdę nie wiadomo, jak dziewczyna miała na imię. Zwraca się ona podczas kuszącego, grzesznego tańca najprawdopodobniej do swojego wuja Heroda. Pragnie go uwieść i sprowadzić na złą drogę, by uczynił wszystko, czego od niego chciała.